07/27/2016

Vaarwel Bruno.

Een paar dagen geleden kwam je op bezoek, je vertelde me hoe ondraaglijk het was om dit te moeten dragen. Dit was één van onze vele gesprekken maar het onderwerp was deze keer niet over onze hobby. Bedankt dat ik in je hart en ziel mocht kijken tijdens dit gesprek, zo kan ik het allemaal beter begrijpen. Toch is het hard om dit te aanvaarden. Je afscheidsbrief enkele dagen later is het verlengde van ons gesprek en voor mij een geruststelling dat je met een gerust gemoed je reis hebt uitgestippeld.

Alles wat je in deze brief neerschrijft wijst duidelijk naar jouw ene wens en dat respecteer ik volledig. Het is nu mijn plicht om aan al je wensen te voldoen. Mijn dank voor het vertrouwen die je al die jaren als mijn meest loyale leerling respectvol, eerlijk en met zeer veel toewijding hebt gegeven.

Samen met "Kei Bonsai Kai" ben ik blij dat we afgelopen voorjaar nog een grote wens van jou hebben kunnen waar maken. De tentoonstelling was en blijft jouw idee en je gedrevenheid om dit te bereiken heeft een grote groep mensen dichter bij elkaar gebracht. Deze grote groep mensen zijn jouw vrienden geworden die nu allen geslagen achter blijven.

Rest mij nu nog de taak om aan al onze vrienden jouw keuze en beslissing te leren aanvaarden en te respecteren en er verder mee door het leven te gaan.

Samen met je papa, mama en de kinderen gaan we je laatste wens waarmaken vriend. Jouw o zo nauw aan het hart liggende bomen een goede thuis geven.

Zoals jij jouw afscheidsbrief afsluit heb ik je gekend Bruno en sluit hier af met dezelfde woorden:

"Take good care of them. Know that I'll be watching you;)

Ride and rock on!"

Danny.

 

 

Comments

Bruno," hej moitsje", zo zei je t steeds.
Desondanks wij elkaar niet wekelijks hoorden of zagen, weet ik zeker, dat mijn plaats in jouw hart minstens even groot was, dan het mijne is voor jou.
De liefde voor onze bomen beleefden we beiden redelijk intens.
Weet je nog hoe we n verliefd waren, op nen boom jongens.
We hadden er een paar é, waar we es t bed mee zouden induiken
Mijn bonsai bro is nu een rijkgevulde herinnering die ik koester en waardeer. Op de laatste Ten, twijfelde ik nog aan mijn vlg tatoo, gelinkt aan onze passie. Zoals steeds geweest, na effe met jou gepraat te hebben, maak je t mij t leven iets makkelijker. Ik twijfelde tss mijn bos, taxus of mugo,...
k neem één van jouw bomen Bruno-san!
k Vereeuwig één van jouw bomen op mijn lichaam, als eerbied en respect naar jou toe makker!

Me love you to é
Grtz,

Micky

Posted by: Micky | 07/28/2016

Respond to this comment

Mijn oprecht medeleven aan de familie en vrienden.
Het is een zeer tragisch gebeuren.
Jammer dat we zo iemand op zo'n manier moeten verliezen.
Het ga je goed, Bruno!

Posted by: Annette Van den Berghe | 07/28/2016

Respond to this comment

The comments are closed.